Tom/Grizzly: 3/5 - 5 deelnames, 3 x gefinished, 2 x dnf

Wakker worden om 4.40u terwijl storm Austen nog steeds niet uitgeraasd is.  Ik hoor niet enkel de wind stevig te keer gaan, de regen blijft maar met bakken uit de lucht vallen.

De eerste keuze van de dag dient zich al aan: blijven liggen in dit zalige warme droge bed of opstaan om uren in dit weer buiten te gaan rennen?

Onvoorstelbaar hoeveel keuzes een mens op een dag moet maken, bewust en onbewust.  Vandaag wordt een dag vol beslissingen die er toe zullen leiden of ik deze wedstrijd tot een goed einde zal brengen of niet.

Positieve mindset tijdens het mentale spel

Om gedurende zo’n ultratrail mijn positieve mindset te behouden voed ik mijn hoofd met het opsommen van goeie beslissingen die ik genomen heb.

• Starten met een thermisch truitje zonder regenjas was ideaal, geen koud omdat mijn truitje kan ademenen en het zweet weg kan, terwijl er geen regen valt.
• Die 5 boterhammen met aardbeien confituur als ontbijt smaakten zo goed!
• Gelukkig draag ik waterdichte sokken om door al die modder te ploeteren
• Na 60 km de tijd nemen om verse kleren aan te doen en naar het groot toilet te gaan
• De eerste uren zonder muziek rennen heeft er voor gezorgd dat ik een enorme boost kreeg toen ik er wel voor koos om wat muziek af te spelen tijdens moeilijkere momenten
• Heerlijk die Haribo gummy beertjes om dan nog te zwijgen over die Etixx Marsipan

Obstakel run door storm Austen

De eerste uren in het donker waren soms verraddelijk want door de storm lag het pad soms bezaaid met omgewaaide bomen.  Dit heeft meer weg van een obstacle run! Klauteren over, op of onder boomstammen, blijven happeren aan taken, paadjes die meer weg hadden van een stromend beekje,… lekker vuil worden, ZALIG!

Al heel snel zat de eerste marathon er op!
De eerste keer omhoog naar het hoogste punt van Nederland, het 3 landen punt, waar iedere loper van de 100 km voor het eerst zijn/haar dropbag ter beschikking heeft! (Km 45)

Nog voor ik de tent binnen loop hoor ik al mijn naam schreeuwen: Tom, Tom! 
De bekende stem van Bob die me onmiddellijk had herkent. Bij deze bedankt Bob om mijn drop bag te halen en mij aan te moedigen bij het verlaten van de tent!  Tot straks hé rond km 60!

Whatsappjes die er toe doen om de finish te halen

Rond km 65 kreeg ik plots een whatsappje van Nicole: ‘Dit wordt jouw snelste Grizzly ooit’. 
Ik kreeg er kippevel van, oh ja, is dat zo? Ik begon te rekenen in mijn hoofd dat ik minder dan een marathon te gaan had en dat het er nog altijd in zat om voor 19u vanavond die finishlijn te halen.  Ze voorspellen namelijk vanaf 18-19 u terug zware regen en hevige wind.

Misschien moet ik even ‘testen’ hoeveel er nog in mijn spreekwoordelijke tank zit want tot nu toe liep ik met de handrem op.  Ok, ik ga eens een km of 5 wat sneller proberen te rennen, Go Go Go!
Al snel had ik door dat er nog reserve in mijn lijf zit, maar voorzichtig blijven is de boodschap.

Net zoals in het leven schuilt het gevaar om de hoek en is het soms beter van behoedzaam te blijven. Goed afwegen hoeveel energie je steekt in een volgend opstakel.

Ligt de laatste verzorgingspost binnen bereik?

Km 85, de laatste verzorgingspost, hé daar is Marion! Haar woorden: ‘wat ben jij hier vroeg’ gaven mij vleugels! Ik schat dat het dan ongeveer 17u moet geweest zijn want ondertussen ben ik zo vermoeid dat mijn tijdsbesef ver zoek is.

Als ik nog even de gas opentrek dan geraak ik misschien nog voor het noodweer aan de finish!
Mijn gedachte was nog niet helemaal koud of ik voelde de eerste regendruppels. Ik was niet de enige want bij het oversteken van een baan zag ik de vrijwilliger zijn stoeltje in de auto stoppen.
‘We houden het niet droog’ hoor ik hem mij nog naroepen.
Lap, het is van dat, stoppen en regenjas aantrekken want de koude wind en vermoeidheid in combinatie met regen is de ideale kweekvijver om ziek te worden!

De laatste 10 kilometer

Km 90: yes nog minder dan 10 km te gaan. Voor zo’n korte afstand trek ik mijn loopschoenen niet eens aan dus blijven gaan.
Opletten: niet teveel beginnen aftellen want zo de focus leggen op het resterend aantal km’s zorgt er alleen maar voor dat de tijd trager aanvoelt.
Tijd voor het grove werk! Jumpin’ time! Doe mij maar een dj set van ‘Pat B’ met name de ‘reverse flashback’.  De jump beats doen me vooruit vliegen!
Daar zie ik nog een hoofdlampje, zo’n 100 m voor mij, deze ga ik nog inhalen, kom op, ik pak hem!
Ohla pola, ja die is er aan voor de moeite! Ah daar loop er nog eentje, go go go, hopla deze heb ik ook bijgehaald, zo gaat hij goed, zo gaat hij beter, alweer een kilometer…

En plots, zonder het al te goed te beseffen hoor je in de verte de speaker en ben je bij de finish!
What a day!

Heel dankbaar voor alle aanmoedigingen, hulp van vrijwilligers, mede lopers,… dankbaar dat ik dit avontuur mag en kan beleven, dat mijn gezondheid dat toelaat!

Mijn levensstijl vraagt veel opofferingen, maar zo’n dag maakt alles waard!

Bear Trail Grizzly 100 2027 editie:

Na een heroïsche editie van de Bear Trail & Grizzly 100 - tussen stormen Austen en Boelo door - staat de editie 2027 van deze Klassieker en onze meest populaire trail al op de kalender! Een trail door de Voerstreek met maar liefst 7 verschillende afstanden tussen 17 en 100km! Bij de Grizzly 100 loop je vanuit de Voerstreek door naar het Drielandenpunt en maak je een lus door het schitterende Preuswald, voordat je weer terugkeert naar de finish. Bij elke afstand geniet je in ieder geval van het prachtige Voerense landschap.